Obscura Lucida

İnsanlar gün boyunca iktidar alanı olarak kullanıp suistimal ettikleri kenti gece vakti bir kenara iterler, günlük itiş-kakışın yorgunluğunu atmak üzere evlerine çekilirler. Artık sahne şehrindir, karanlık basmıştır ama kent mecazi anlamda ışık saçmaktadır. Aydın bir karanlığı tasvir eden bu fotoğrafların hangi zaman diliminde çekildikleri konusundaki olası muğlaklık, insanın geçiciliğine kentinse zamansızlığına dikkat çekmek üzere amaçlanmıştır.

———————————–

People push the city they daily abuse as a plateau of ambitions aside at night and retreat back to their homes, in order to relieve their fatigue stemming from everyday hubbub. It is the city’s turn to take the stage, though it is dark, the city metaphorically shines. The possible ambiguity in timestamping these photos that describe a lucid obscurity is aimed to point to the transience of human beings and the timelessness of cities.